Militaire Geneeskunde

TCCC

(Tactical Care Under Fire)

Sinds enige tijd werkt de geneeskundige dienst van defensie met een nieuw protocol, afgeleid van het TCCC-protocol . De belangrijkste reden hiervoor is dat er meer militairen (secundiar) overlijden aan verbloedingsproblematiek en shock, dan aan problemen in de A/B

Het volgende stuk geeft u informatie omtrent het TCCC protocol. Deze informatie is NIET van defensie zelf afkomstig.

• de tactische context waarin de zorg plaatsvindt,
• de langdurige evacuatietijd tot aan de eerste behandelpost alwaar “damage control” chirurgie kan plaatsvinden (uren tot dagen),
• de beperkte medische opleiding en vaardigheden van Medics,
• de beperkte beschikbaarheid van medisch materieel,
• de beperkte transportmogelijkheden.

1. De “Care under Fire” fase: dit is de fase waarin er sprake is van effectief vijandelijk vuur.
2. De “Tactical Field Care” fase: deze fase begint op het moment dat er geen sprake meer is van effectief vijandelijk vuur en duurt tot het moment van evacuatie van het slachtoffer.
3. De “Combat Casualty Evacuation Care” fase: dit is de fase waarin theoretisch de mogelijkheid bestaat dat een beter opgeleide hulpverlener de zorg voor het slachtoffer kan overnemen.

1. Schiet terug als dit bevolen wordt of noodzakelijk is.
2. Blijf in dekking.
3. Zorg dat het slachtoffer niet nog meer letsels oploopt.
4. Stop levensbedreigende uitwendige bloedingen d.m.v. tourniquet.
5. Neem het slachtoffer mee bij vertrek.

1. Chinlift of Jaw thrust.
2. Bewusteloos slachtoffer zonder luchtwegobstructie: nasopharyngeale tube.
3. Bewusteloos slachtoffer met luchtwegobstructie: cricothyrotomie.
4. Immobilisatie van de cervicale wervelkolom niet doeltreffend voor gewonden met een penetrerend hoofd- of nektrauma.

1. Bloeding onder controle zonder shock: geen vloeistoffen nodig.
2. Bloeding onder controle met shock: 1000 ml Hespan.
3. Ongecontroleerde (intra-abdominale of thoracale) bloedingen:
   geen intraveneuze vloeistoftoediening. Een uitzondering hierop is dat slachtoffers die een ongecontroleerde bloeding hebben t.g.v. penetrerend borst-/ buikletsel en bij wie een verlaging van het bewustzijn optreedt, Hespan getitreerd toegediend dienen te krijgen tot een verbetering van het bewustzijn optreedt (tot maximaal 1000 ml).

1. 5 mg morfine i.v.
2. 10 minuten wachten.
3. Indien nodig herhalen.

1. Chinlift of Jaw thrust.
2. Bewusteloos slachtoffer zonder luchtwegobstructie: nasale mayotube, endotracheale intubatie, combitube of larynxmasker.
3. Bewusteloos slachtoffer met ademwegobstructie: cricothyrotomie als endotracheale of ander methode van luchtwegmanagement niet lukt.

1. Controleer of er sprake is van een spanningspneumothorax en zorg voor decompressie door middel van naaldthoracostomie als de gewonde een eenzijdig penetrerend thoraxletsel heeft en toenemende ademhalingsstoornissen.
2. Overweeg de noodzaak van thoraxdrain bij alle penetrerende thoraxletsels.
3. Zuurstof.

1. Geen bloeding of bloeding onder controle en geen shock: 250ml Ringer-lactaat per uur.
2. Bloeding onder controle met shock: indien beschikbaar eerst 1000ml Hespan.
3. Ongecontroleerde (intra-abdominale of thoracale) bloedingen: geen intraveneuze vloeistoftoediening. Een uitzondering hierop is dat slachtoffers die een ongecontroleerde bloeding hebben ten gevolge van penetrerend borst-/ buikletsel en bij wie een verlaging van het bewustzijn optreedt, Hespan getitreerd toegediend dienen te krijgen tot een verbetering van het bewustzijn optreedt (tot maximaal 1000 ml)
4. Slachtoffer met hoofdwond: Hespan of Ringer-lactaat zo langzaam mogelijk in laten lopen om het infuus open te houden tenzij er tevens sprake is van hypovolemische shock.

1. 5 gram morfine i.v.
2. 10 minuten wachten.
3. Indien Nodig herhalen.